17.04.2025

Coraz częstsze okresy suszy sprawiają, że zabezpieczenie pasz objętościowych staje się jednym z kluczowych wyzwań w produkcji bydła. W odpowiedzi na te zmiany rośnie zainteresowanie kiszonką z kukurydzy w balotach, która łączy wartość pokarmową z wygodą magazynowania i elastycznością wykorzystania w gospodarstwie.

W materiale video Wojciech Han - Dyrektor Działu Paszowego Biokomp Corn Energy

Zmieniające się warunki pogodowe coraz wyraźniej wpływają na sposób prowadzenia produkcji rolniczej. W ostatnich latach okresowe susze przestały być zjawiskiem incydentalnym, a zaczęły stanowić realne wyzwanie dla gospodarstw zajmujących się produkcją zwierzęcą. W praktyce oznacza to rosnące trudności w zabezpieczeniu odpowiedniej ilości pasz objętościowych, które stanowią fundament prawidłowego żywienia bydła mlecznego i opasowego. W efekcie coraz więcej producentów zaczyna poszukiwać rozwiązań, które pozwolą ograniczyć ryzyko i zapewnić stabilność produkcji niezależnie od warunków pogodowych.

Jednym z kierunków, który zyskuje na znaczeniu, jest wykorzystanie kiszonki z kukurydzy w balotach. To rozwiązanie, które łączy w sobie klasyczną wartość pokarmową kiszonki z nowoczesną formą jej przechowywania i dystrybucji. W praktyce mamy do czynienia z paszą objętościową przygotowaną z kukurydzy z dodatkiem zakiszacza, sprasowaną w duże, szczelnie zabezpieczone bele o masie sięgającej nawet 950 kilogramów. Taka forma nie tylko ułatwia logistykę, ale przede wszystkim pozwala na długotrwałe przechowywanie bez utraty jakości.

W tradycyjnym modelu przechowywania kiszonki, szczególnie w pryzmach, kluczowe znaczenie ma jakość zabezpieczenia materiału oraz warunki atmosferyczne. Każde uszkodzenie folii czy niewłaściwe ubicie może prowadzić do strat. W przypadku balotów sytuacja wygląda inaczej. Szczelnie zamknięta bela stanowi odrębny, zabezpieczony „moduł”, który – o ile nie zostanie uszkodzony – może być przechowywany nawet przez dwa lata. W efekcie rolnik zyskuje większą kontrolę nad jakością paszy oraz jej dostępnością w czasie.

Jednocześnie rozwiązanie to dobrze wpisuje się w realia współczesnych gospodarstw, które coraz częściej funkcjonują w układzie rozproszonym. Budynki inwentarskie, takie jak obory czy cielętniki, nie zawsze znajdują się w jednym miejscu. W praktyce oznacza to konieczność transportu paszy pomiędzy różnymi lokalizacjami. W przypadku kiszonki w balotach proces ten staje się znacznie prostszy. Bela może zostać przewieziona dokładnie tam, gdzie jest potrzebna, a następnie wykorzystana w zależności od systemu żywienia.

W większych gospodarstwach kiszonka trafia do wozów paszowych i stanowi element zbilansowanej dawki TMR. Z kolei w mniejszych obiektach lub w przypadku cieląt bywa zadawana ręcznie, bezpośrednio po rozpakowaniu. Taka elastyczność pozwala lepiej dopasować sposób żywienia do organizacji pracy i infrastruktury gospodarstwa, co w praktyce przekłada się na większą efektywność i mniejsze straty.

Po zbiorze kukurydzy na kiszonkę kluczowe staje się oszacowanie, ile paszy objętościowej pozostaje do dyspozycji gospodarstwa. To moment, w którym podejmowane są decyzje mające bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo produkcji w kolejnych miesiącach. W praktyce część gospodarstw decyduje się na uzupełnienie zapasów już w sezonie jesiennym, aby zapewnić sobie ciągłość żywienia i uniknąć ryzyka niedoborów w okresie zimowym.

Bez odpowiedniej ilości i jakości pasz objętościowych trudno mówić o optymalnym bilansowaniu dawki żywieniowej. Dotyczy to zarówno produkcji mlecznej, jak i opasowej. W efekcie kiszonka z kukurydzy w balotach staje się nie tylko uzupełnieniem braków, ale elementem szerszej strategii zarządzania ryzykiem. Pozwala zabezpieczyć produkcję przed skutkami suszy i zwiększa przewidywalność funkcjonowania gospodarstwa, co w obecnych realiach ma kluczowe znaczenie.